İsmail YAĞCI | Full Stack Developer

Mobil uygulama geliştirme dünyasında, React Native esnekliği ve platformlar arası kod paylaşımı yeteneğiyle kısa sürede popülerlik kazandı. Ancak bir React Native projesine başlarken veya mevcut bir projeyi büyütürken karşılaşılan en kritik kararlardan biri, uygulamanın mimarisini doğru bir şekilde belirlemektir. İyi bir mimari, kodunuzun okunabilirliğini, bakımını, test edilebilirliğini ve en önemlisi ölçeklenebilirliğini doğrudan etkiler. Benim geliştirme tecrübelerimde, genellikle ilk başta göz ardı edilen bu yapısal kararların, ilerleyen süreçlerde büyük maliyetlere ve çıkmazlara yol açtığını defalarca gözlemledim. Bu yazıda, React Native uygulamalarınız için en yaygın ve etkili mimari yaklaşımlarını, yani MVC (Model-View-Controller) , MVVM (Model-View-ViewModel) ve Temiz Mimari (Clean Architecture) prensiplerini derinlemesine inceleyeceğim. Her bir modelin temelini, React Native özelindeki uygulamalarını, avantajlarını, dezavantajlarını ve hangi senaryolarda daha uygun oldukları...

Modern web uygulamaları, hızlı yanıt verme ve kesintisiz kullanıcı deneyimi sunma konusunda giderek artan bir baskı altında. Özellikle JavaScript'in sunucu tarafındaki gücü olan Node.js ile inşa edilen uygulamalar, asenkron yapısı sayesinde yüksek performans vaat etse de, uzun süreli veya yoğun kaynak tüketen işlemler (arka plan görevleri) bu performansı kolayca düşürebilir. Bir kullanıcının e-posta göndermesi, bir dosyanın işlenmesi, büyük bir veri raporunun oluşturulması gibi işlemler, ana uygulama iş parçacığını (event loop) bloke ederek uygulamanın genel yanıt süresini olumsuz etkileyebilir. Benim geliştirme tecrübelerimde, bu tür darboğazları aşmanın ve uygulamaları daha dayanıklı, ölçeklenebilir hale getirmenin en etkili yollarından birinin kuyruk sistemleri kullanmak olduğunu defalarca gördüm. Bu yazıda, Node.js uygulamalarınızda kuyruk sistemlerini nasıl entegre edeceğinizi, arka plan görevlerini nasıl yöneteceğinizi ve bu sayede uygulamanızın performansını ve kullanıcı d...

Mobil uygulama dünyasında başarının anahtarlarından biri, kullanıcılarınıza değer sunarken aynı zamanda sürdürülebilir bir gelir modeli oluşturabilmektir. Bu noktada, Uygulama İçi Satın Alma (In-App Purchases - IAP) , geliştiricilerin en güçlü araçlarından biri haline geliyor. Abonelikler, tek seferlik ürünler, sanal para birimleri... Hepsi, uygulamanızın potansiyelini artırmanın ve kullanıcılardan doğrudan değer elde etmenin yolları. Benim geliştirme tecrübelerimde, özellikle farklı platformlarda (iOS ve Android) tutarlı bir deneyim sunma gerekliliği olan mobil projelerde, React Native 'in uygulama içi satın alma süreçlerini yönetmede ne kadar esnek ve verimli bir çözüm sunduğunu defalarca gördüm. Bu yazıda, React Native kullanarak mobil uygulamanıza uygulama içi satın alma özelliklerini nasıl entegre edebileceğinizi, platforma özgü gereksinimleri nasıl yöneteceğinizi ve gelir modellerinizi nasıl güçlendirebileceğinizi adım adım inceleyeceğiz. Uygulama İçi Satın Alma (IAP) Nedir v...

JavaScript, tek iş parçacıklı (single-threaded) bir dil olmasına rağmen, modern web ve sunucu uygulamalarında eş zamanlı (concurrent) ve asenkron operasyonları başarıyla yönetme yeteneğiyle bilinir. Tarayıcınızda akıcı bir kullanıcı arayüzü, Node.js sunucunuzda binlerce eş zamanlı bağlantı... Tüm bu "sihrin" arkasında yatan temel mekanizma: Event Loop . Birçok geliştiricinin yüzeysel olarak bildiği ancak derinlemesine anladığında kod kalitesini ve performansını katlayabileceği kritik bir konudur. Benim geliştirme tecrübelerimde, özellikle karmaşık React uygulamaları veya yüksek trafikli Node.js API'ları geliştirirken, Event Loop'un çalışma prensiplerini ve mikro/makro görevler arasındaki farkı anlamanın, beklenmedik performans sorunlarını gidermede veya daha duyarlı uygulamalar inşa etmede ne kadar hayati olduğunu defalarca gördüm. Bu yazıda, JavaScript'in asenkron doğasını derinlemesine inceleyecek, Event Loop'u parçalarına ayıracak ve mikro görevler ile makr...

Modern web uygulamalarının karmaşıklığı arttıkça, monolitik frontend mimarileri geliştirme hızı, bakım kolaylığı ve takım bağımsızlığı açısından darboğazlar yaratmaya başlıyor. Tıpkı backend dünyasındaki mikroservislerin popülaritesi gibi, frontend tarafında da uygulamaları daha küçük, bağımsız ve yönetilebilir parçalara bölme ihtiyacı doğdu. İşte bu noktada mikro-frontend mimarileri devreye giriyor. Benim geliştirme tecrübelerimde, büyük ölçekli ve çok ekipli projelerde, frontend'i modüler hale getirmenin geliştirici verimliliğini ve ürün esnekliğini ne kadar artırdığını defalarca gözlemledim. Ancak bu modülerliği sağlarken, farklı teknolojileri bir araya getirme ve bunları uyumlu çalıştırma konusu her zaman bir meydan okuma olmuştur. Bu yazıda, özellikle React ekosisteminde çalışan geliştiriciler için, modern web'in temel yapı taşlarından biri olan Web Bileşenlerini (Web Components) kullanarak nasıl etkili bir mikro-frontend mimarisi inşa edebileceğimizi adım adım inceleyec...

Günümüzün hızla büyüyen dijital dünyasında, başarılı bir uygulamanın temelinde yatan en önemli faktörlerden biri, şüphesiz veri yönetimi ve ölçeklenebilirliktir. Kullanıcı sayıları ve depolanan veri miktarı arttıkça, geleneksel veritabanı yaklaşımları performans darboğazlarına ve sürdürülebilirlik sorunlarına yol açabilir. Özellikle Node.js gibi yüksek performanslı ve eş zamanlılık odaklı bir çalışma zamanı ile geliştirilen uygulamalarda, backend'in veritabanı katmanında da aynı ölçeklenebilirlik potansiyeline sahip olması kritik önem taşır. Benim geliştirme tecrübelerimde, büyük ölçekli projelerde karşılaştığım en büyük zorluklardan biri, veritabanını artan yüke karşı nasıl esnek ve verimli bir şekilde ölçeklendireceğimiz olmuştur. Bu noktada, belge tabanlı (NoSQL) yapısıyla öne çıkan MongoDB ve onun güçlü özelliği olan Sharding , hem performansı artırmak hem de petabaytlarca veriyi ve milyonlarca kullanıcıyı yönetmek için vazgeçilmez bir çözüm sunar. Bu yazıda, MongoDB Sharding...